KENAN KALECİKLİ YAZILARI

Duyurum var

Mon, 14 Sep 2009 16:06:00 +0300

Kenan Kalecikli'nin şiirleriyle yapılmış videoları Facebook'ta Kenan Kalecikli Severler grubuna üye olarak da izleyebilirsiniz... ( devamı )

KARTPOSTAL YAZILARI'NDAN

Mon, 31 Mar 2008 00:12:00 +0300

SENİ SEVMEK

Aşkın bütün iklimlerinde sevdim seni. Gün oldu tenin yabancılaştı tenime, kendime vurdum. Deniz fırtınalarında dev dalgaların kayalarda patlaması gibi kendime vurdum. Senden yine vazgeçmedim.

Aşkın bütün iklimlerinde sevdim seni.

Gün oldu düğüne gider gibi ölümlere hazırladım bedenimi. İçimde sen vardın, olmadı. Seni nasıl sevdiysem, sensiz her andan o kadar korktum, olmadı.

Aşkın bütün iklimlerinde sevdim seni.

Söylenmez sözler söylenir olduğunda isyanım zehir gibi aktı içime. Bütün hücrelerim apansız biçim değiştirdi. Seni yeniden ürettim. Her defasında ana rahminden yeni doğmuş maviş bir bebek kadar suçsuzdun. Yine sevdim seni. Söylenmez sözler söylenir olduğunda resmin sırıl-sıklamdı ellerimde. En çok o zamanlarda tenin yabancılaştı tenime, kendime vurdum. Deniz fırtınalarında dev dalgaların kayalarda patlaması gibi kendime vurdum.

Aşkın bütün iklimlerinde sevdim seni.

Çok zaman ezbere bildiğim her şeyi unuttum. Kimliğimi unuttum ey sevgili!... Benzeri görülmemiş tuhaf bir yaratıktım, ama se.. ( devamı )

Mon, 06 Oct 2008 08:05:00 +0300

.. ( devamı )

GÖKKUŞAĞININ ALTINDAN GEÇENLER /AŞKIN ÖMRÜ YÜREĞİNİZ KADARDIR adlı kitaptan

Fri, 26 Oct 2007 14:41:00 +0300

İnsanlık tarihininin en özel sayfalarını oluşturur aşkın özel tarihi. Yazılı bir tarih değildir bu. İnsanlaşma süreci ayrı kültürlerin hangi aşamasında olursa olsun, maddeyi yenmiş, benliğini sevgi ve erdemle donatmış yürek işçileri çıkarlar sahneye, ışık tutarlar gözleri kamaştıran. Belki bir yıldız kayması kadar görünürler yeryüzünde; insanlıkla çağları aşan bir tanışıklık taşırlar yine de. Varlıkları, koyu karanlıklarda yakılan birer çoban ateşidir hiç bilinmedik zamanlarda. Her aşka ayrı bir denklem yazılmıştır, toplumların senaryoları birbirine benzese de biraz, aşklar kendine özgü olduğundandır, farklı sınanır yürekler. Uzak coğrafyalardaki aykırı mevsimlerin esintileri dağıtır sevenlerin saçlarını. Yazın en yakıcı güneşinde üşür eller, sevgili ısıtmayınca. Gözler sımsıkı yumulur, sevgili aşkın kendisi olup görünmeyince. Aynalara baktıklarında sevgilinin hayali yansımazsa sırlı camlara, bilirler ki bu kahır iklimidir. Ataerkinin sonu gelmez engelleri canların yitip gitmesi pahasına sahnelenince, yaşamın saati başka işler. Bileklerini bükebilirler sevenlerin, yüreklerinin büküldüğü görülmemiştir. Ferhat, Şirin’e ilk baktığında tutulmuştur aşka; uzaktır sevdiğine; bilinen en görkemli karşılıksız aşkta tek başınadır. Şirin’in sevgilisi Sasani Hükümdarı Hüsrev, çağırır huzuruna Ferhat’ı; bu cesur adamın yüreğini sınar uzun uzun. Canı hükümdarın iki dudağı arasındadır; yine de eğilmez Ferhat; gözlerine Şirin’in hayalini sarmışken.. ( devamı )

HAYALLERİMİ SENDE UNUTTUM

Thu, 25 Oct 2007 02:49:00 +0300

“Seni o masalın dinletildiği günden beri tanıdığımı anlatmaya çalışmayacağım. Yabancı sandığın ve senin gerçekliğinde öyle olan biri unuttuğun bir masalı anımsatır gibi olunca yanılsamalarında bunalmanı istemiyorum çünkü. Masal yaşamın sahnesine taşındıktan sonra söylenecek her gerçeğin bu kez uçuk bir bir masal sanılmasının yıkıcılığına katlanamayacağımı biliyorum artık. Belki yalnızca bunu biliyorum. Saçlarına her gece bir yıldız düşürmüyorsam, bu, elimi tutan güce teslim olduğum içindir. Bütün saatlerin gecikmiş zamanlara ayarlandığı, takvimlerin yakıldığı, seni bulduğum gün yitirdiğimi artık anladığım içindir, yanılma! Sana yüzlerce sayfa yazabilirim. Yazın tarihine geçecek derinlik ve estetikte bir mektup olurdu bu. Sonucun böyle olacağını bilseydim yine de seni görmek için karşına çıkardım geçmiş zamanlardan bugünlere ne kadar kaldıysam o kadarıyla. Beynimdeki hayalin gerçekliğine inanmayı nasıl beklediğimi bilemezsin ki. Ben seni tanıdım da sen bir güneş tutulması yaşıyordun. Gölgeler azalıp alacakaranlık ağır ağır çökünce, gözlerimin rengi anlamını yitirirdi, nasıl bilmem? Seninle seni çoğaltmak adına hiçbir şey paylaşamayacağımızı bilerek yaşantında kalmayı dürüstçe bulmuyorum. O iletımın anlamı buydu. Yoksa seni yitirmeye kendi seçimimle razı olur muydum sanıyorsun? Sevgiyi aşka feda etmek gibi bir haksızlıkta seçim şansım olsaydı keşke. Yazık ki yoktu. İçimdeki binlerce bilmecenin tek doğru yanıtı sende gizliyken bir de dilime kilitler vurulmuşsa susmalıydım değil mi? Tanrı’ya emanet ol. Umutla...” B.. ( devamı )

MASALDAKİ SEN; SEN/DE-Kİ MASAL

Thu, 25 Oct 2007 02:44:00 +0300

Her aşkın kendi masalı vardır. Sevgililer beklenmedik yıkımlara karşı amansız bir direnişi sürdürürlerken yaşadıkları çatışmalardan bunaldıkları anlarda bu masallarda yitip giderler. Kurdukları hayal ülkelerde hiçbir toplum bu onurlu insanlara sevmeyi yasaklayamaz. Onları kimse bil(e)medi şimdiye kadar. En çok bildiklerini sandıklarında bile onlar topluma aykırılıklarda buldular doğru kimliklerini. Kayıtlara düşülen notlar acemi bir yazıcının kırık harfleri olmaktan öte gidemedi. Destanlarını kimse yazamadı bu yüzden de. Bundandır, aşkın yazılı tarihi yoktur. Aşkların kendine özgülüğünde başka bir seçenek tanınmadı kimseye. Bu aşkın da bir masalı olmalıydı, elbette vardı...

Kırık, belki daha çok yaşanmamışlıkların yaşanır kılınması için tek yüreğin yetmediğinin hüzünlü masalıydı bu. Söylenen her söz, kıyıya vuran deniz yıldızlarının yeniden kendi doğasına kazandırılması için verilmiş umutsuz bir çabaydı en çok. Yazılmasa, kimse bir şey bilmeyecekti. Yazıldı, kim ne anladı, sorulmayacaktır. Âşığın sevmelere doyamadığı sevgili, Denizkızı’ymış yosun kokan, burcu burcu. Yakamoz parıltılarına aksi düşünce danseden sularda bin anlam birikirmiş de aşkı anlatırmış yürek işçilerine. Kirpiklerinin herbirine birer karanfil goncası asılırmış korkusuzca gülümseyeceği günde açmak için. Uzun boyuna çok yakışan peleriniyle dolaşırmış, yürüdükçe denizler onu selâmlamak için suyun her rengini denermiş. Günler birbirini kovalamış; Denizkızı serpildi.. ( devamı )